Dardżiling – Darjiling

Jezioro Senchal

W pobliżu Góry Tygrysa znajduje się jezioro Senchal (Senchal Lake), które dostarcza Dardżilingowi wody pitnej. Okolice tego zbiornika wodnego są bardzo malownicze, nic więc dziwnego, że wiele osób urządza tutaj pikniki.

Kanczendzanga

8598-metrowa Kanczendzanga jest trzecim pod względem wysokości szczytem na świecie. Najlepszy widok na tę górę rozciąga się z Bhan Bhakta Sarani, w Dardżilingu. Aby tam dotrzeć, należy przejść 300 m uliczką, która biegnie po prawej stronie Windamere Hotel na Chowraście.

Klasztor Ghoom

Klasztor ten, położony ok. 8 km na południe od miasta, tuż poniżej Hill Cart Rd i stacji w Ghoom, należy do najsłynniejszych w Dardżilingu. Wśród zgromadzonych w nim relikwii znajduje się niezwykle cenna podobizna Buddy Maiterya, czyli Nadchodzącego. Turyści mogą zwiedzać i fotografować wnętrza klasztoru. Przyjęty jest zwyczaj, składania niezwykle życzliwym mnichom drobnych ofiar pieniężnych.

Niedaleko Ghoom wybudowano także inny klasztor, zaś jadąc autobusem drogą prowadzącą do Siliguri, po półgodzinie dociera się do Sonady, gdzie mieści się ogromny klasztor sekty Kagjupa.

Klasztor Aloobari

Klasztor ten znajduje się w pobliżu Dardżilingu, przy Tenzing Norgay Rd. Zamieszkujący go mnisi sprzedają tybetańskie i sikkimskie wyroby rzemieślnicze, a także pamiątki religijne, takie jak ręczne dzwonki. Jeżeli drzwi klasztoru są akurat zamknięte, wystarczy udać się do pobliskiego domu i poprosić o jego otwarcie.

Wzgórze Obserwacyjne

Wznoszące się za Windamere Hotel wzgórze (Observatory Hill) jest świętym miejscem zarówno dla hindusów, jak i buddystów. Na jego szczycie wznosi się świątynia Kali, zobaczyć też można wielokolorowe chorągiewki modlitewne, na których często siadają małpy. Trzeba zachować szczególną ostrożność, gdyż zwierzęta te bywają agresywne.

Producent najlepszej na świecie herbaty

Gatunki herbaty z niektórych plantacji otaczających Dardżiling, odznaczają się wysoką jakością i, rzecz jasna, odpowiednio wysokimi cenami. Panują tutaj wyjątkowo sprzyjające warunki do uprawy ale wysokość produkcji zależy przede wszystkim od przebiegu skomplikowanego procesu suszenia, jakiemu poddaje się herbatę.

Tuż po zebraniu z pola świeże, zielone liści herbaty umieszcza się w korytach o głębokości 15-25 cm, gdzie poziom wilgotności obniżony jest z 70-80% do 30-40% przy pomocy wentylatorów pracujących na szybkich obrotach. Kiedy liście zwiną się, proces suszenia jest zakończony. Liście poddaje się ugniataniu, w wyniku którego na ich powierzchni wydziela się sok. Zazwyczaj proces ten powtarzany jest dwukrotnie, a w międzyczasie susz przesiewa się, aby oddzielić części pełnowartościowe od mało wartościowych. Następnie pokryte sokiem liście rozkłada się na specjalnych stojakach w pomieszczeniu o dużej wilgotności, która wyzwala ich charakterystyczny aromat. Proces fermentacji przebiega pod ścisłą kontrolą, gdyż ma on decydujące znaczenie dla jakości herbaty.

Po pewnym czasie fermentujące liście przechodzą na taśmie przez suchą komorę powietrzną, w której temperatura dochodzi do 115-120°C, aby zmniejszyć w nich zawartość wody do 2-3%. Ostatnim etapem jest sortowanie herbaty. Najlepsze gatunki to Golden Flowery Orange Pekoe (liście w całości), następnie Golden Broken Orange Pekoe, Orange Fannings oraz Dust, które składają się z pokruszonych liści.

W ciągu ostatnich kilku lat plantatorzy wprowadzili nowe technologie przetwórstwa, aby utrzymać lub poprawić jakość swych produktów. Jedną z pierwszych innowacji było wykorzystanie nowych sadzonek, którymi zastąpiono wiekowe krzewy. Zdecydowali się na to jednak tylko nieliczni przetwórcy. Reszta nadal wykorzystuje już prawie 100-letnie rośliny, które wkrótce przestaną wypuszczać liście. Starzejące się krzewy i wyjałowienie gleby to poważny problemem regionu, w którym herbata jest głównym artykułem eksportowym, a jej produkcja zapewnia pracę wielu ludziom.

Ceny rynkowe gorszych jakościowo gatunków herbaty są obecnie coraz niższe, ale najlepsze odmiany wciąż pozostają bardzo drogie. W 1991 r. herbata z Castleton Estate, plantacji w Dardżilingu, została sprzedana japońskiemu przedsiębiorcy za rekordową cenę 6010 INR (275 $) za kilogram!

Klasztor Bhutia Busty

Świątynia ta stała niegdyś na szczycie Wzgórza Obserwacyjnego. Tło tego niezwykle malowniczego klasztoru, wznoszącego się nie opodal Chowrasty, stanowi majestatyczna sylwetka Kanczendzongi. Niegdyś podlegał on klasztorowi Phodang z Sikkimu, należącemu do sekty Nymgapa, jednak od 1879 r. jest własnością Dardżilingu. Na piętrze mieści się biblioteka, przechowująca stare buddyjskie pisma.

Świątynia Dhirdham

Jest to najpiękniejsza hinduska świątynia w Dardżilingu, wybudowana na wzór słynnej katmandzkiej świątyni Paszupatinath. Łatwo do niej trafić, gdyż położona jest poniżej stacji kolejowej.

Muzeum Przyrodnicze

Założone w 1903 r. muzeum szczyci się bogatą, lecz nieco już zniszczoną kolekcją okazów himalajskiej i bengalskiej fauny. Pomiędzy 4300 eksponatami znajduje się m.in. krokodyl żyjący u ujść rzek, najbardziej drapieżne zwierzę Azji, którego ofiarą padają setki ludzi. Zwiedzanie odbywa się codziennie od 10.00 do 16.00, z wyjątkiem środy, kiedy muzeum zamykane jest już o 13.00. Wstęp kosztuje 1 INR.

Ogród zoologiczny

Zamieszkujące go zwierzęta żyją w przerażających warunkach, narażone na nieustanne zaczepki ze strony hinduskich turystów, manifestujących swą „odwagę”. W zoo podziwiać można jedyną w całych Indiach rodzinę tygrysów syberyjskich oraz kilka innych rzadkich gatunków, m.in. pandę małą. Czynne codziennie od 8.00 do 16.00. Wstęp: 1 INR.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *